Zoek op de website

Nieuwsbericht

11aprDocumentaire 'Eén in tijden van strijd – Bitter verdeeld in vrede' in première

Documentairemaaktster Liefke Knol realiseerde in opdracht van OVCG een documentaire over het verzet in Pekela in de Tweede Wereldoorlog. Deze gaat op 11 april a.s. in première.

 

Echtpaar Wiekens

Op 7 maart 1941 – nu 75 jaar geleden - wordt in zijn woonplaats Oude Pekela de communist Hindrik Wiekens gearresteerd. Wiekens maakt deel uit van een grote groep Groningse communisten, die de Duitsers al vroeg in de oorlog oppakken. De meesten van hen – ook Hindrik Wiekens – komen om in concentratiekampen als Buchenwald en Groß-Rosen. Zijn kleindochter Grietje Hendriks-Wiekens en haar moeder reconstrueren zijn verhaal.

Gebroeders Wieske

In Groningen horen de communisten tot de eersten die zich uitspreken tegen de nazi’s en de jodenvervolging. Maar in het Groningse verzet is ook een andere groep goed vertegenwoordigd: de gereformeerden: onder wie de gebroeders Wieske. Net als de communisten keren veel gereformeerden keren zich vanuit hun levensovertuiging tegen de Duitse bezetter. Ze beschouwen het als een goddelijke opdracht om in actie te komen, wat uiteindelijk ook in deze groep velen het leven kost.

Mevr. Heuving-Buzeman

Mevrouw Heuving komt uit een christelijk gereformeerd gezin. Ze hadden onderduikers en evacuees in huis. Volgens mevr. Heuving was het voor haar familie vanzelfsprekend om te helpen. Het werd met de paplepel ingegeven om er voor een ander te zijn. Mevr. Heuvings oudere zus verloor haar verloofde, verzetsman Jan Kamminga, in de oorlog. Ze is nooit over het verdriet heen gekomen. Na de oorlog werd er nauwelijks meer over gepraat. Zo ging dat nu eenmaal in die tijd, maar het had ook te maken met de Chr. gereformeerde levenshouding: ‘de Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen’. En daar had je je maar bij neer te leggen.

Na de oorlog

Tijdens de oorlog staan communisten en gereformeerden aan dezelfde kant, maar die eensgezindheid is tijdelijk. Direct na de bevrijding steekt oud wantrouwen de kop op. Dit leidt er toe dat nabestaanden van communistische verzetsmensen jarenlang in armoede moeten leven en moeten vechten voor erkenning.

« Terug naar nieuwsoverzicht